امر به معروف و نهی از منکر از مهم ترین دستورات دین اسلام است که از سوی عده ای نادان تحریف شده است.اسلام در حدود ۱۴۰۰ سال پیش به مسئله «امر به معروف و نهی از منکر» که جزء مهم ترین مسائل جامعه بشری است توجه داشته در حالی که متاسفانه دنیای امروز هنوز توجهی به آن ندارد. در روایتی امیرمؤمنان (علیه السّلام) می فرمایند: «ما اعمال البر کلها. . . عند الامر بالمعروف و النهی عن المنکر الا کنفثة فی بحر لجی»

در امر به معروف و نهی از منکر چند چیز شرط است:1 - آن که می خواهد امر و نهی کند، باید معروف (خوبی ها) و منکر (زشتی ها) را بداند. بنابر این کسی که نمی داند فلان کار واجب است یا مستحب یا مباح، نمی تواند دیگران را امر به آن کار کند، یا اگر نمی داند فلان کار حرام است یا مکروه یا مباح نباید نهی کند.2 - احتمال بدهد که امر و نهی او تأثیر می کند.3 - بداند که معصیت کار بنا دارد دوباره کار زشت را انجام دهد.

ابعاد اجتماعی امر به معروف ونهی از منکر الف : اجرای قانون منوط به نظارت عمومیدرست است که دولت ، در نظام اسلامی ، مسئول اجرای قانون و مقررات است ، لیکن این کار در صورت عدم نظارت عمومی نه کافی است زیرا که دولت و عُمّال او در همه جا حضور ندارند و نه مردمی است چرا که آحاد مردم در حرکت تکاملی جامعۀ خود را مسئول و سهیم نمی دانند و بدیهی است که چنین روحیه ای در روند تکا